
ඈත අතීතයේ, ඉන්දියාවේ පුරාණ රාජධානියක් වූ වාරණාවතී නුවර, සුප්රසිද්ධ රජෙකුගේ පාලනය යටතේ පැවතුණි. එම රජු ධර්මිෂ්ඨ වූ අතර, ඔහුගේ රාජධානිය සශ්රීකත්වයෙන් හා සමෘද්ධියෙන් පිරිපුන් විය. එහෙත්, රජුට දරුවන් නොමැතිවීම ඔහුට මහත් දුකක් විය. බොහෝ වසර ගණනක් පුරා රජු හා මහේෂිකාව දරුවන් ලැබීම සඳහා විවිධ පූජා හා යාතුකම් කළ නමුත්, ඔවුන්ගේ පැතුම ඉටු නොවීය.
දිනක්, රජුගේ සිහිනයකින් දේවතාවියක പ്രത്യක්ෂ වී, "මහරජ, ඔබගේ ආශාවන් ඉටු වන දිනය උදාවී ඇත. ඔබගේ කුසෙහි යහපත් ගුණ ඇති දරුවෙකු පිළිසිඳ ගෙන ඇත. ඔහු අතිශය ප්රඥාවන්ත, ධෛර්යවන්ත සහ ත්යාගශීලීව හැදී වැඩෙනු ඇත. ඔහු මුළු මහත් රාජධානියටම ආලෝකයක් වනු ඇත." යනුවෙන් පැවසූහ.
රජු හා මහේෂිකාව සතුටින් පිනා ගියහ. කාලය ගෙවී ගිය අතර, මහේෂිකාව රූමත්, නිරෝගී පුතෙකු බිහි කළහ. ළදරුවා උපන් මොහොතේම, මාලිගාව පුරා අසාමාන්ය ආලෝකයක් විහිද ගියේය. දරුවාගේ මුහුණෙහි පැහැදිලිවම ප්රඥාවේ ලකුණු දිස් විය. රජු තම පුතුට 'බෝධිසත්ව' යන නම තැබූහ.
බෝධිසත්ව කුමරු ඉතා ඉක්මනින් වැඩුණි. ඔහු ළමා වියේ පටන්ම පොත් පත් කියවා, විවිධ විෂයන් පිළිබඳව ඥානය ලබා ගත්තේය. ඔහුට අශ්වයන් පැදීම, විදීම, ගණිතය, තාරකා විද්යාව, සහ රාජ්ය පාලනය වැනි සියලුම ශාස්ත්රීය විෂයයන්හි අසමසම දක්ෂතාවයක් විය. ඔහුට සංගීතය හා කලා විෂයයන් පිළිබඳවත් දැඩි ඇල්මක් විය. ඔහුගේ ප්රඥාව හා කරුණාව ඈත දුර ගම් දනව් දක්වාම පැතිර ගියේය.
දිනක්, රාජධානියේ ජනතාව අතර අතිශය කලබලයක් ඇති විය. මහා වනපෙතක ජීවත් වූ අතිශය දුර්ජන හා භයානක වන අලියෙක්, රාජධානියට කඩා වැදී, ගම් බිම් විනාශ කරමින්, මිනිසුන්ට හානි කරමින් සිටියේය. අලියාගේ කෝපය හා බලය නිසා කිසිවෙකුටත් ඔහුව පාලනය කිරීමට හෝ පරාජය කිරීමට නොහැකි විය. රජුගේ සේනාව ද අලියා ඉදිරියේ අසරණ විය.
රජු දැඩි කනස්සල්ලට පත් විය. ඔහු තම ඇමතිවරුන් හා පණ්ඩිතයන් කැඳවා, මෙම අර්බුදය විසඳීමට මාර්ගයක් විමසීය.
"අපේ රාජධානිය මේ වන අලියා නිසා විනාශ වෙමින් තිබේ. කිසිවෙකුටත් ඔහුව පාලනය කිරීමට නොහැකිය. මට කුමක් කළ යුතු දැයි සිතා ගත නොහැකිය."
මේ අතර, බෝධිසත්ව කුමරු සියලු දේ අසා සිටියේය. ඔහු රජු වෙත ගොස්, ආචාරශීලීව මෙසේ කීය.
"පියාණෙනි, මට අවසර ලැබුණහොත්, මම එම වන අලියා සමඟ කටයුතු කිරීමට කැමැත්තෙමි."
රජු පුදුමයට පත් විය. ඔහුට තම පුතාගේ ධෛර්යය ගැන ආඩම්බරයක් දැනුනත්, ඔහු අතිශය භයානක විය.
"පුතේ, ඒ වන අලියා අතිශය බලවත් හා භයානක ය. එසේ කරන්නේ ඇයි? එය ඉතා අනතුරුදායකයි."
බෝධිසත්ව කුමරු සිනාසෙමින් පිළිතුරු දුන්නේය.
"පියාණෙනි, මම බුද්ධිමත්ව කටයුතු කරන්නෙමි. ධර්මය හා ප්රඥාවෙන් යමක් සාර්ථක කර ගත හැකි නම්, බලය විසින් එය කළ නොහැක. කරුණාකර මට අවසර දෙන්න."
රජු තම පුතාගේ විශ්වාසය හා ධෛර්යය දුටු අතර, ඔහුට අවසර දුන්නේය. බෝධිසත්ව කුමරු සුවඳ විලවුන් හා මල්මාලාවලින් සරසා, සෙබළුන් කිහිප දෙනෙකු සමඟ වන අලියා සිටින ස්ථානය බලා පිටත් විය.
වන අලියා සිටින ස්ථානයට ළං වෙත්ම, කුමරු අලියාගේ කෝපාවිෂ්ඨ හඬ ඇසුවේය. වන අලියා ගස් මුලින් උපුටා, පාෂාණ විසි කරමින්, දැඩි කෝපයෙන් සිටියේය. කුමරු තම අශ්වයාගෙන් බැස, සෙබළුන්ට ඈතින් සිටින ලෙස අණ කර, තනිවම වන අලියා වෙත ගියේය.
වන අලියා කුමරු දැක, තවත් උග්ර කෝපයට පත් විය. එය කුමරු වෙත වේගයෙන් දිව ගියේය. එහෙත්, බෝධිසත්ව කුමරු කිසිදු බියක් නොදක්වා, සන්සුන්ව සිටියේය. අලියා ළං වන විට, කුමරු තම අත් දෙක ඔසවා, අලියාට මෙසේ කීය.
"කෝපයට පත් වන අලියා, නතර වනු! මම ඔබගේ විනාශය කිරීමට පැමිණියේ නැත. මම ඔබගේ දුක තේරුම් ගෙන, ඔබට උදව් කිරීමට පැමිණියෙමි."
වන අලියා කුමරුගේ කටහඬ හා සන්සුන් බවින් මඳක් නැවතී, කුතුහලයෙන් ඔහුව බලා සිටියේය. කුමරු දිගටම කීය.
"ඔබ කෝපයෙන් සිටින බව මම දකිමි. ඔබගේ කෝපයට හේතුව කුමක්ද? ඔබගේ සිරුරෙහි යම් වේදනාවක් තිබේද? ඔබ යමක් අහිමි කර ගත්තාද? මා වෙත කියන්න, සමහර විට මට ඔබට උදව් කළ හැකි වනු ඇත."
වන අලියා, මීට පෙර කිසි දිනෙක කිසිවෙකු තමාට මෙසේ කාරුණිකව කතා කර නැති බව දැන, පුදුමයට පත් විය. එහි කටහඬේ යම් දුකක් හා අනුකම්පාවක් විය. අලියා, තම කටහඬින්ම, තම දුක ප්රකාශ කළේය.
"තරුණ කුමාරයා, මම මෙහි වනාන්තරයේ ජීවත් වෙමි. මම කිසිවෙකුටත් කරදර නොකරමි. එහෙත්, මෑතකදී, මිනිසුන් පැමිණ, මගේ පැටියා අල්ලාගෙන ගියා. මගේ පැටියා නැති දුක මට දරා ගත නොහැක. ඒ නිසා මම මේ තරම් කෝපයෙන් සිටින්නේ. මම මගේ පැටියා ආපසු ඉල්ලා සිටිමි."
බෝධිසත්ව කුමරු අලියාගේ දුක තේරුම් ගත්තේය. ඔහු අනුකම්පාවෙන් මෙසේ කීය.
"අහෝ, ඔබගේ දුක මට තේරේ. මම ඔබගේ පැටියා සොයා ගෙන, ඔබ වෙත ගෙන එන බවට පොරොන්දු වෙමි. ඔබ මා විශ්වාස කළහොත්, කරුණාකර නැවතත් කෝපයට පත් නොවී, මට උදව් කිරීමට ඉඩ දෙන්න."
වන අලියා, කුමරුගේ වචන විශ්වාස කරමින්, සන්සුන් විය. කුමරු වහාම රජමාළිගාවට ගොස්, රජුට සිදුවූ සියල්ල පැවසීය. රජු, තම පුතාගේ ප්රඥාව හා කරුණාව ගැන මවිතයට පත් විය. ඔහු වහාම අණ කළේ, අල්ලා ගෙන ගිය වන අලි පැටියා සොයා ගෙන, එය එහි මව වෙත භාර දෙන ලෙසය.
රාජකීය සෙබළුන්, කුමරුගේ මඟ පෙන්වීම අනුව, වන අලි පැටියා සොයා ගෙන, එය එහි මව වෙත භාර දුන්නේය.
වන අලියා, තම පැටියා දැක, මහත් සතුටට පත් විය. එය කුමරුට කෘතඥතාවයෙන් යුතුව හිස නමා, ඉන්පසු තම පැටියා සමඟ වනපෙත වෙත ගියේය.
වන අලියා නැවතත් රාජධානියට කරදර නොකළේය. මිනිසුන් සුවසේ ජීවත් විය. බෝධිසත්ව කුමරුගේ ප්රඥාව හා කරුණාව නිසා රාජධානිය සාමයෙන් හා සතුටින් පිරිපුන් විය. රජු තම පුතාගේ ගුණ ගැන ආඩම්බර විය.
කාලය ගෙවී ගිය අතර, බෝධිසත්ව කුමරු රජු බවට පත් විය. ඔහු ධර්මිෂ්ඨ පාලනයක් කළ අතර, ඔහුගේ රාජධානිය සදාකාලයටම සුවසෙතින් පැවතුණි.
— In-Article Ad —
බලයට වඩා ප්රඥාව උසස්ය. ධර්මය හා කරුණාවෙන්, අපට ඕනෑම අර්බුදයක් විසඳිය හැකිය.
පාරමිතා: ප්රඥාව (Panna)
— Ad Space (728x90) —
322Catukkanipātaඅන්ධයන්ට අලියා හඳුන්වා දුන් කතාව ඈත අතීතයේ, ඝන වනාන්තරයක, අන්ධ මිනිසුන් පිරිසක් වාසය කළහ. ඔවුන්ට ලෝක...
💡 සත්යය යනු එක් කෙනෙකුගේ අදහසක් නොවේ, එය සියලු අදහස්වල එකතුවයි. අප එකිනෙකාගේ අදහස්වලට සවන් දී, එකිනෙකාගේ දැනුම එක් කරගත යුතුය.
178DukanipātaKacchapa JātakaIn the magnificent city of Indapatta, nestled beside the sacred river Yamuna, ruled K...
💡 Pride can be a heavy burden that slows even the mightiest of journeys; true strength lies in humility, patience, and the respect for those who support us.
74Ekanipātaසෝමදත්ත ජාතකය ඈත අතීතයේ, බරණැස් නුවර රජ කළ මහා පරාක්රමවත් රජ කෙනෙකුගේ රාජ සභාවේ, සෝමදත්ත නම් ...
💡 ධර්මය, ධෛර්යය, සහ ඥානය අපට සියලු දුෂ්කරතා ජය ගැනීමට උපකාරී වේ.
55Ekanipātaසච්ච බෝසතාණන් වහන්සේබොහෝ කලකට පෙර, එක්තරා ඈත රටක, සච්ච බෝසතාණන් වහන්සේ, අතිශයින්ම සත්යවාදී, ධර්මිෂ්...
💡 සත්යය, ධර්මය, සහ යුක්තිය, ඕනෑම අභියෝගයක් ජය ගැනීමට, සහ ගෞරවය, කීර්තිය, සහ සාමය ලබා ගැනීමට උපකාරී වේ.
41EkanipātaVessantara Jataka In the ancient kingdom of Suppavaha, ruled the virtuous King Sanjaya and Queen Phu...
💡 True generosity lies not just in giving material possessions, but in sacrificing even one's dearest to alleviate the suffering of others. True strength lies in enduring hardship with unwavering virtue. Compassion, even in its most extreme form, can lead to divine blessings and the ultimate well-being of a community.
42EkanipātaSama Jataka In the dense forests of Mithila, lived a hermit named Mandavya, and his wife, who had bo...
💡 Filial devotion is a supreme virtue, capable of invoking divine grace and protection. It is essential to be mindful and compassionate in all actions, as unintended harm can have devastating consequences. True repentance and a commitment to righteousness can lead to redemption.
— Multiplex Ad —